| หลักสูตร
หลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไป
นิสิตเข้าศึกษาในระดับปริญญาตรีของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งแต่ปีการศึกษา
2539 เป็นต้นไป จะต้องเรียนวิชาในหมวดการศึกษาทั่วไป อย่างน้อย 30
หน่วยกิต โดยที่นิสิตทุกคนจะต้องเรียนวิชาที่คัดสรรโดย สำนักงานจัดการศึกษาทั่วไปอย่างน้อย
18 หน่วยกิต และเมื่อรวมกับรายวิชาที่แต่ละคณะของนิสิตนับให้เป็นวิชาการศึกษาทั่วไปแล้วต้องไม่น้อยกว่า
30 หน่วยกิต จึงจะถือว่าเรียนครบหลักสูตรปริญญาตรีตามเกณฑ์ของทบวงมหาวิทยาลัย
การเลือกวิชาที่คัดสรรโดยสำนักงานจัดการศึกษาทั่วไป ซึ่งปรากฏในเอกสารฉบับนี้
จะต้องพิจารณาดังนี้
- ให้เลือกรายวิชาการศึกษาทั่วไปที่มีรหัสรายวิชาต่างจากรหัสรายวิชาของคณะที่นิสิตสังกัด
- ต้องเรียนวิชาที่อยู่ในกลุ่ม มนุษยศาสตร์ วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
สหศาสตร์ และสังคมศาสตร์ ทุกกลุ่ม กลุ่มละอย่างน้อย 3 หน่วยกิต โดยไม่มีการยกเว้น
- ต้องเรียนวิชาในกลุ่มภาษาต่างประเทศอย่างน้อย 6 หน่วยกิต โดยให้เรียนวิชาบังคับตามกำหนด
6 หน่วยกิตก่อน แล้วจึงสามารถเลือกเรียนวิชาอื่นๆได้
- นิสิตจะต้องสอบผ่านความรู้ทางภาษาไทยและคอมพิวเตอร์ตามเกณฑ์ทดสอบมาตรฐานที่มหาวิทยาลัยกำหนดก่อนสำเร็จการศึกษา
ทั้งสองวิชานี้ไม่นับหน่วยกิตให้ เฉพาะข้อกำหนดนี้จะเริ่มบังคับใช้ตามประกาศของทางมหาวิทยาลัย
สำนักงานจัดการศึกษาทั่วไปหวังว่าเมื่อนิสิตผ่านการศึกษาวิชาต่างๆที่สำนักงานจัดการศึกษาทั่วไปได้คัดสรรมาไว้ในกลุ่มวิชาทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว
จะสามารถพัฒนาตนเองให้เป็นผู้ที่ใฝ่รู้ รู้รอบ และกอปรด้วยคุณธรรม
ตามความมุ่งหมายของการศึกษาทั่วไปของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ความมุ่งหมายและขอบเขตเนื้อหาของแต่ละกลุ่มวิชา
สำนักงานจัดการศึกษาทั่วไปได้กำหนดความมุ่งหมายของขอบเขตเนื้อหา ตลอดจนกระบวนการศึกษาของทั้ง
5 กลุ่มวิชา อันได้แก่
กลุ่มวิชามนุษยศาสตร์
วิชากลุ่มนี้มุ่งพัฒนากระบวนการคิด วิเคราะห์ และแสวงหาความรู้ด้านมนุษยศาสตร์เพื่อให้รู้จักและเข้าใจตนเองในเรื่องจิตวิญญาณ
ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ จินตนาการและการใช้เหตุผลของมนุษย์ เพื่อสร้างอารยธรรมและศิลปกรรมต่างๆ
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อย่างต่อเนื่องและสามารถนำมาใช้อธิบายปัญหาของตนเอง
ผู้อื่น และปรากฏการณ์บางอย่างในสังคมปัจจุบันได้
กลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
วิชากลุ่มนี้เน้นกระบวนการคิด และการแสวงหาความรู้จากโลกธรรมชาติ
ทั้งทางด้านชีวภาพและกายภาพ สร้างความเข้าใจในความหมาย ความสำคัญ
และกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ความก้าวหน้าในการพัฒนาทางเทคโนโลยีที่สำคัญในโลกปัจจุบันและอนาคต
อันมีผลต่อวิถีชีวิต ความคิดของมนุษย์ และสภาพแวดล้อมในปัจจุบัน
เน้นให้ผู้เรียนตระหนักถึงความสำคัญของการดำรงชีวิตแบบสมดุล ทั้งภายในตนเอง
ระหว่างสังคม และท่ามกลางสิ่งแวดล้อมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน
กลุ่มวิชาสังคมศาสตร์
เป็นกลุ่มวิชาที่มุ่งพัฒนากระบวนการคิด วิเคราะห์ และการแสวงหาความรู้ที่เป็นแก่นสำคัญทางสังคมศาสตร์
อันได้แก่ ความรู้เรื่องพฤติกรรมของมนุษย์และสังคม กิจกรรมทางสังคมที่สำคัญๆ
ปัญหาสังคม กระบวนการแก้ปัญหาอย่างมีระบบและการดำรงอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสันติ
เพื่อให้ผู้เรียนได้เข้าใจและตระหนักในหน้าที่ความรับผิดชอบและบทบาทที่พึงมีในฐานะสมาชิกของสังคม
กลุ่มวิชาสหศาสตร์
วิชาในกลุ่มนี้มุ่งพัฒนากระบวนการแบบบูรณาการเพื่อให้นิสิตเห็นความสัมพันธ์ของศาสตร์ต่างสาขา
อันได้แก่ มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์-เทคโนโลยี อันจะเป็นประโยชน์ในการวิเคราะห์สถานการณ์ต่างๆได้อย่างรอบคอบ
รอบด้านและอย่างเป็นเหตุเป็นผล ทั้งในระดับสังคม การดำเนินชีวิตส่วนตนและวิชาชีพ
อีกทั้งยังเป็นการเสริมสร้างให้เกิดแนวคิดของการสร้างองค์ความรู้ใหม่
การวิเคราะห์กรณีตัวอย่าง การอภิปรายและการประยุกต์ใช้ จึงเป็นกระบวนการเรียนการสอนที่สำคัญ
ส่วนลักษณะเนื้อหาวิชาอาจเป็นเรื่องใดๆที่มีการผสมผสานความรู้ของศาสตร์ทั้ง
3 สาขาเข้าด้วยกัน
กลุ่มวิชาภาษาต่างประเทศ
วิชาในกลุ่มนี้เน้นความสามารถในการใช้ภาษาต่างประเทศ เพื่อเป็นเครื่องมือในการศึกษาและการสื่อสารได้ดีในระดับอุดมศึกษา
ซึ่งรวมทั้งการพูด การฟัง การเขียนและการอ่าน ตลอดจนพื้นฐานทางวัฒนธรรมของเจ้าของภาษานั้นๆ
นอกจากทั้ง 5 กลุ่มวิชาที่กล่าวถึงข้างต้น สำนักงานจัดการศึกษาทั่วไปยังได้ตระหนักถึงความสำคัญในด้านการใช้ภาษาไทยและคอมพิวเตอร์ของนิสิต
จึงกำหนดให้เป็นรายวิชาที่ไม่มีการนับหน่วยกิตให้ โดยมีขอบเขตเนื้อหา
ดังต่อไปนี้
ภาษาไทย
หมายถึงวิชาที่จะช่วยให้นิสิตสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างถูกต้องในการสื่อสารภายในตนเองและกับผู้อื่น
ทั้งในการอ่านและการเขียน วิชานี้เน้นการศึกษาด้วยตนเองและการสอบผ่านข้อเขียนมาตรฐานของมหาวิทยาลัย
คอมพิวเตอร์เบื้องต้น
เน้นความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการทำงานของคอมพิวเตอร์และทักษะเบื้องต้นในการใช้คอมพิวเตอร์เพื่อช่วยในการเรียนและการแสวงหาความรู้อื่นๆ
รวมทั้งให้นิสิตตระหนักถึงผลของการใช้คอมพิวเตอร์ทั้งด้านบวกและลบ
สหศาสตร์
ปัญหาทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การเมืองและสังคมในปัจจุบัน
มีความละเอียดอ่อนและเพิ่มความสลับซับซ้อนยิ่งขึ้นกว่าในอดีตมาก ยากที่เราจะอาศัยเพียงองค์ความรู้เฉพาะด้านจากศาสตร์สาขาหนึ่งสาขาใดเข้าทำการศึกษา
เพื่อทำความเข้าใจกับปัญหาเหล่านั้นได้อย่างเป็นจริง ชัดเจนและรอบด้าน
ดังนั้น ความสามารถในการบูรณาการองค์ความรู้จากศาสตร์ต่างสาขาได้จึงเป็นสิ่งจำเป็นในโลกยุคใหม่
เพราะสามารถช่วยเราในการขุดค้นหาสาเหตุที่มาของปัญหาซึ่งมีความสลับซับซ้อนได้อย่างถึงรากถึงโคน
อันจะนำไปสู่การแสวงหาหนทางสำหรับจัดการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น ตลอดจนวางมาตรการในการป้องกันมิให้ปัญหาดังกล่าวเกิดขึ้นอีกได้อย่างสัมฤทธิผล
ความจริงที่เห็นจากมุมมองแบบสหศาสตร์
จึงเป็นจริง ชัดเจนและกว้างไกลกว่า 
หลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไป ณ ปัจจุบัน
| กลุ่ม |
หน่วย |
วิชา |
จุดเน้น |
การเรียน |
การสอน |
| ภาษา |
6 |
17 |
- องค์ความรู้
- กระบวนการหาความรู้
- คุณธรรม
- ปฎิบัติ/ประสบการณ์ |
รวมหลายคณะหลายวิธี ในวันการศึกษาทั่วไปในวันพุธบ่าย |
- ทุกคณะ และสำนักงานจัดการศึกษาทั่วไป
- การศึกษานอกระบบ |
| มนุษยศาสตร์ |
3 |
59 |
| สังคมศาสตร์ |
3 |
31 |
| วิทยาศาสตร์ |
3 |
50 |
| สหศาสตร์ |
3 |
46 |
| รวม |
18 |
203 |
|
|
|
| อังกฤษ |
- |
- |
ความรู้และทักษะการใช้ภาษาและการใช้คอมพิวเตอร์พื้นฐาน |
เรียนรู้ด้วยตนเอง
ทดสอบด้วยแบบทดสอบมาตรฐานของมหาวิทยาลัย |
| ไทย |
- |
- |
| คอมพิวเตอร์ |
- |
- |
| คณะจัด |
12 |
|
|
|
|
| รวม |
30 |
|
|
|
|
|